Pagizuttelu

Pagizuttelusanakse sanotah mostu sanua, kudai nimittäy sen persounan, kudamua pagizutetah:
Tytöt, läkkiä meččäh! Dima, sinä etgo lähte? A työ, Nikolai Petrovič, lähtettögo meijänke?

Pagizuttelusanannu käytetäh substantiivoi nominatiivas. Pidäy eroittua pagizuttelusana subjektas, kudai sežo enimyölleh on nominatiivas. No pagizuttelusanat nikonzu ei voija olla subjektannu. Verdailemmo virkehii:
Lapseh vardoijah luonduo. Lapset, vardoikkua luonduo.
Enzimäzes virkehes sana lapset on subjektu, toizes virkehes sana lapset on pagizuttelusana.

Pagizuttelusana voi olla virkehen allus, keskes, lopus: Puavil, kunnebo nenga kiirehtät? Kunnebo nenga kiirehtät, Puavil?

Pagizuttelusana virkehes eroitetah pilkul mollembis puolis. A ku pagizuttelusana ollou virkehen lopus, ga sit sen iel on pilku, a lopus on se välimerki, mittumua tarviččou virkeh - čöke, kyzymysmerki libo kirrahtusmerki: Älgiä nenga kiirehtäkkiä, lapset. Kunnebo olet menos, Nina? Juokse teriämbäh, Dima!